"She's in Good Hands Now"

     Umaga ng Pebrero 23. Linggo.. Pagkagising ko.. tingin sa cellphone.. may messsage.. galing sa tita ko.. "Ano kayang meron? Mangungulit na naman siguro ang mga ito..", sambit ko sa sarili ko.. Nagulat ako sa nabasa, "Ha?! Hinimatay lang, comatose agad?!".. Hindi ako makapaniwala sa nabasa ko.. madaling paniwalaan na ng dahil sa asthma nahimatay sya. Pero ang nahimatay at nacomatose agad, parang "exag" naman ata.. Parang ambilis naman ata ng mga pangyayari.. Tawag sa tita ko.. ano daw ang gagawin.. mga bandang alas 3 daw ng hapon darating ang ambulance sa hospital. Kaya agad-agad akong bumangon, naligo at nagbihis. Mga alas 2, lakad na ako.. habang nasa byahe, dasal ako, "Lord, tulad ng ginawa mo sa Yolanda, please save my lola.".. pagkadating ko, "Saan si Nanay?", pag-uusisa ko.. nasa loob daw.. dasal ulit. "Lord, bigyan mo ako ng lakas ng loob..". Nakita ko ang isang nurse.. may ginagawa sya.. abala.. may pina-pump.. may nakahiga.. kilala ko yung mga paa at suot na damit.. binobomba ng nurse ang hangin sa lola ko.. lapit ako.. lola ko nga.. umaangat ang balikat at dibdib sa bawat paghinga.. tulog.. nakapikit.. walang malay.. first time akong makakita na pina-pump ang pasyente ng hangin.. first time akong makakita ng pasyenteng may nakakabit na tubo sa lalamunan.. first time kong makakita ng pasyenteng comatose.. first time ang lahat, si lola ko pa..hindi ko napigilan ang sarili ko.. sa awa, sakit at takot, napaluha ako sa tabi ng lola ko.. awa dahil hindi ko inaasahang mararanasan ni nanay ang ganung kalubhang karamdaman.. sakit dahil ramdam na ramdam ko ang pinagdadaanan nya sa bawat paghinga at pagtulo ng luha sa mga mata nya.. at takot na anumang oras maaaring sumuko na sya.. bigla akong nagalit kay Lord.. sabi ko, "Sinusubukan mo talaga ako ha?! Ganito ba talaga dapat?! Pinaparusahan mo ba ako?! Tinitingnan mo ba kung hanggang saan ako kakapit at magtitiwala Sayo?!". Sa mga oras na yun, iniisip ko napaka-unfair Nya. I asked Him, "If this is really Your will, grant me courage, strength and wisdom to face this challenge.". Lumipas ang ilang oras.. bumuti daw ang response ng katawan ng lola ko.. nakahinga ako ng malalim.. tuloy sa pagdadasal.. tapos, biglang hindi na naman naging stable.. pinu-push ng paulit-ulit ang dibdib ng lola ko ng mga nurses at doctor.. parang hindi maganda ang nangyayari.. natakot na naman ako.. lumayo muna ako para hindi ako masyadong mag-alala.. ng maya-maya lang, may narinig akong nag-iiyakan.. mga kamag-anak ko.. lumapit ako.. sabi ng doctor, hindi na daw kaya ng gamot at pag-pump ng hangin sa lola ko.. at masyado na daw nagulpi ang dibdib ng lola ko kaka-diin para gawing normal ang tibok ng puso nya.. at itutuloy na lang daw ang pagpump, pag hindi na kinaya, wala na daw silang magagawa.. ilang saglit lang.. bumigay na si nanay.. sumuko na sya.. iniwan na nya kami..

     Gusto kong magpakatatag.. para sa mga kapatid at pinsan ko.. pero gusto kong umiyak.. gusto kong iiyak ang mga hindi maipaliwanag na emosyon.. wala na sya.. wala ng mag-aalaga saken sa tuwing dadalawin ko sya.. wala ng magtitimpla ng kape.. wala ng magtatanong kung kumain na ba ako.. wala ng mangungulit.. wala na akong hihigaang binti pag gusto kong matulog.. wala ng mag-aasikaso saken pag uuwi ako ng Leyte.. wala na akong mapagsasabihan ng mga sama ko ng loob.. lahat ng yun at iba pa, unti-unting kumakawala sa isip ko.. ayaw kong bitawan pero nagpupumiglas dahil yun ang katotohanan.. pilit kong pinapaniwala ang sarili ko na may dahilan ang maagang pagpanaw ni nanay. Isa na yung wala syang aalahanin pa at wala na syang dadanasing karamdaman at di na nya kelangan pang magnebulizer.. at doon na lang ako kumukuha ng lakas.. 

     Nakakatawa dahil nakayanan nyang panglabanan ang hagupit at hambalos ni Yolanda, pero sa simple at dati nya pang karamdaman sya bumigay at natalo.. naisip ko.. siguro nung mga panahon ng Yolanda, pwede ring oras na rin ni nanay nun.. pero dahil hindi pa namin sya nakakasama ng lubusan, pinagbigyan sya at kami ni Lord na magkasama-sama.. sabi pa nga niya (lola ko) sa'kin, "mabait si God sa'kin dahil naging survivor ako..". Truly God was kind for allowing us to spend precious moments before she left us..

     Pang-apatnapu na araw ng kamatayan na nya ngayon (April 5, 2014).. aakyat na sya sa langit ng tuluyan.. sobrang namimiss na kita.. ingat sa pag-akyat 'nay. Pakibantayan na lang kaming lahat.

     Rest in Eternal Peace.

  I may not fully grasp and understand He's ultimate purpose of what happened in me and in my family, but I am certain that my lola is now in Good Hands. That alone is enough for me to believe in Him.

Duyan

Simpleng buhay lang ang maipapangako ko..

Isang bahay, katamtamang buhay at isang duyan..

Walang masyadong karangyaan, payak at hindi kumplikado..

Sa bawat pag-ikot ng oras, paggalaw ng araw..

Sa bawat pagsilang ng bagong umaga..

Hanggang sa pagbangon ng buwang walang kasing tapat..

Ang tanging hangad kapiling ka sa pagsayaw ng duyan..

Dito tayo gagawa ng mga sandali..

Dito tayo mahihimbing malayo sa masalimuot at madayang mundo..

Sa bawat pag-ugoy, nakaraan at kinabukasan ay ating susulyapan..

Dito iikot ang ating buhay..

Dito tayo mag-aaway, magkukulitan, hahalakhak, iiyak at mag-aakapan..

Masasaksihan natin ang bawat pagbitaw at pagsibol ng mga dahon..

Kikiligin tayo sa bawat ibong nag-iibigan..

At malalanghap natin ang iba't-ibang uri ng simoy ng panahon..

Dito sa duyan na ito tayo tatanda..

Dito sa duyan na ito lilipas ang lahat, mabubuo at tatag ang lahat ng tungkol sa atin..

Dito tayo magsisimula, mangagarap at mangangako..

Pag-uusapan natin ang kahit na pwedeng pag-usapan..

Di bale ng may kwenta o wala, ang mahalaga sa bawat pagbigkas ng ating mga bibig..

Ay nagtatama at nag-uusap ang ating mga mata ng masinsinan..

Dito sa duyan na ito..

Kung saan tunay at purong pagmamahal lang ang mararamdaman..

Oo, dito sa duyan na ito..

Kasama ka..

Pandesal

Tradisyon na ng bawat pinoy na pagkagising sa umaga, kape't pandesal ang hinahanap na pang-agahan.

Bilang isang Kristyano, tradisyon naman na sa pagkagising sa umaga, si Jesus ang unang hinahanap.. ang "pandesal" na nagmula sa langit.

Basahin natin at pagnilay-nilayan si John 6:32-40.

Halina't simulan natin ang bawat araw na hinahanap ang tinapay na nagbibigay buhay.

 :)

Debut

Marami na rin akong nadaluhang debut (18th bday) ng babae. Yung iba dun, debut ng friend ng friend ko, in short, "eat-and-run" ako. At lahat yun bongga. Lalo na sa pagkain.

May mga debut na sumasagi sa isip ko na sobrang mahal lang talaga ng mga magulang ang anak nila kaya nila ipinaghahanda ng ganung kabongga ang special na araw na tulad nito.

May mas bonggang handaan na mangyayari pag nagbalik-loob tayo sa Ama't Panginoon natin.

Halina't basahin natin si Luke 15:11-24. 

Ganun Nya tayo kamahal. 

Eksampol

Sa skul nung nag-aaral pa tayo, para matutunan natin ang isang lesson lalo na pag math, kelangan natin ng examples. Sa examples kase tayo natututo. Sa examples natin binabase, halimbawa sa math, ang tamang paraan ng pagsagot. 

Bilang isang Kristyano, may example din tayong sinusundan - ang buhay ni Kristo. Hindi na natin kelangang pang mag-eksperimento't magkamali kung pano nga ba mabuhay kase lahat ng examples na dapat nating sundan eh ipinakita na Nya.

Pano nga ba Sya nabuhay?

Kaya kelangan nating magbasa ng mahiwaga Nyang diary, ang bible.

As a start, halina't alamin natin ang ilan sa mga dapat nating gawin, sundan at iwasan bilang isang Kristyano sa Ephesians 5:1-10.

Tongues

Nung bata ako, may isang paboritong linya ang lola ko pag may hinahanap akong bagay na hindi ko makita tas daldal lang ako ng daldal..

"Mata kase ang gamitin mo sa paghahanap, hindi bibig..".

Funny but true.. =))

Minsan ganun din tayo bilang Kristyano, imbis na hanapin ang sagot sa mga katanungan natin, mas umiiral sa atin ang pagiging reklamador natin.

Halina't buklatin natin si bible o kaya i-Google na lang natin si Luke 11:9-13 at alamin natin na sa bawat:

• PANGANGAILANGAN, tayo ay bibigyan
• PAGHAHANAP, tayo ay gagabayan
• PAGBABALIK-LOOB, tayo ay tatanggapin pa rin

Amen!:)

Tubig

Araw-araw tayong umiinom ng tubig. Kase kelangan ng katawan natin. Pwedeng direkta sa gripo o kaya bumibili sa mga tindahan ng purified o distilled.

Pero gaano ba tayo kasigurado na ligtas nga yung tubig na iniinom natin? Eh hindi naman natin alam kung pano nga ba nila ginagawang maiinom ang tubig.

Hindi natin alam, pero may tiwala tayo.

Pag binasa natin si Hebrews 11:1-40, mas mamamangha ka sa kapangyarihan ng pagtitiwala.

Faith is believing even without seeing. :)