Kultura

Sa probinsya namin may mga gabing may instant ulam at gulay na kami sa hapag-kainan. Hindi namin binili, hindi namin hiningi, hindi namin inutang, hindi namin ninakaw, at lalong hindi namin minadyik! Ni hindi nga kami nag-effort magluto eh.. Eh saan nga ba galing? Galing sa mga mababait naming kapitbahay. At madalas nangyayare 'to pag may bonggang celebration - birthday, binyag , o kaya nanalo sa sabong!;)

Kultura na kase ang pagbabahagi ng biyayang natanggap mo sa kapitbahay kahit isang mangkok ng tinolang manok lang yan. ;)

Pero pang-probinsya nga lang ba ang kulturang tulad nyan?

Hindi ba applicable sa syudad yan? Sa probinsya lang ba umuulan ng biyaya?

Andami nating dahilan para hindi magawa ang kultura ng pagbibigayan. Pag inisa-isa pa natin ang lahat ng yun, makakagawa tayo ng isang buong novel at take note may sequels pa sa sobrang dami. At yun ang nakakatawa. Andaming tumatakbo sa utak natin para hindi magbigay, pero actually, isang mangkok ng tinolang manok lang ang kelangan ng taong dapat nating tulungan. At solb na sila. Masaya na sila. At maniwala ka, ikaw na nagbigay ay mahahawa rin sa kaligayahang naramdaman nila. Wag mo na lang alamin kung pano mangyayareng mahahawa ka sa kanila, yan kase ang madyik ng kultura ng pagbibigayan.

Magbigay tayo, mananalo pa tayo sa sabong.

;)

Kuko't Boto

May batas na bang nagpapatupad na dapat pagkatapos bumoto, kunan ng litrato ang mga hintuturo't i-share sa Facebook at Instagram?

Andaming madudumi ang hintuturo ngayon. At ito'y magandang senyales para sa mga manikyurista: extra income, kikita sila. At dahil hindi sapat ang mertayulet at kyutiks sa sobrang daming customers na magpapalinis, magandang senyales naman 'to para sa mga tindero't tindera ng mga produktong pang-kuko: kikita din sila. At dahil kukulangin sa supplies ng mga ganung klaseng produkto dahil sa sobrang daming manikyuristang gustong bumili, magandang senyales naman 'to para sa mga pabrikang gumagawa ng iba't ibang parapernalya ng mga manikyurista: lalakas din ang kita nila. At dahil may tyan din ang mga taong nagtratrabaho sa mga pabrikang 'to, gugutumin sila. At magandang senyales naman 'to para sa mga nagkakarenderya: kikita din sila. At dahil sa sobrang daming gutom na customers ang gustong kumain, kelangan ng mga nagkakarenderyang dagdagan ang mga niluluto nila, kaya kelangan nilang mamalengke't mamili ng mas madami. At ito'y magandang senyales para sa mga nagtitinda ng karne, gulay, isda, bigas at mga rekado: karagdagang kita ito sa kanila. At dahil magiging mabenta ang mga ganitong klaseng produkto, magandang senyales naman 'to para sa mga magsasaka, mangingisda, nagpo-poultry at mga nagpi-piggery: extra kita 'to sa kanila. At dahil pangarap ng mga taong 'to na makapag-aral ang mga anak nila, matutupad na ang mga ito't magagawa na ng mga bata na makapag-aral: magandang senyales sa kinabukasan ng Pilipinas - ang kabataan ang pag-asa ng bayan ika nga. And so and so forth.

Unang mapapansin: chain reaction. Pero ito ang punto: sa pagdumi ng hintuturo mo't pagboto, andaming apektado. Sa matalino mong pagboto, magandang senyales 'to para sa mga  manikyurista, tindero't tindera, mga  industriya't pabrika, mga magkakarne't magsasaka, sa mga bata, sa kanila, sayo, saken at sa buong bansa natin: babangon at aasenso tayo. Hahalal tayo ng mga taong magtataguyod at magbabangon sa bansa nating dapang-dapa at rugmok sa kahirapan. Sa araw na 'to, pipili tayo ng mga lider na mas pinipili ang kapayapaan, kaayusan, at kaunlaran ng bawat pilipino. Maging magandang senyales sana ang araw na 'to para sa bawat isa satin at magbigay ng panibagong pag-asa. At yan ay sa pamamagitan lamang ng malinis na konsensya at matalino nating pagboto.

Madumi man ang mga kuko nating uuwi sa ating mga tahanan, malinis naman at payapa ang ating kalooban: dahil bumoto tayo ng tama.

Pagpupugay sa mga taong may paninindigan at bumoto ng tama.

Ahon Pinas.

Palarer Yunibers

May pinapanood akong..

Series ngayon..

Hindi naman ako mahilig..

Sa mga ganun..

Kase sa totoo lang..

Hindi ko nakakaptyur..

Lahat ng mga dayalog..

Nung mga naglalaro..

Sa kwento..

Minsan nga..

May episode na..

Natapos na lang..

Eh hindi ko pa na-gets..

Yung buong istorya..

Siguro..

Kung pagagawin ako..

Ng reaction paper..

O kaya summary na lang nung kwento..

Title lang ang maisusulat ko..

Sa kopun band..

With matching margin..

Na nakatupi..

Side-by-side..

Bottom and top..

Hmmnn..

Pero etong isang 'to..

Parang nahuhumaling ako..

Ulit..

Hindi ko na-gegets lahat..

Pero hindi naman ako..

Ganun ka-slow..

Para hindi ko maintindihan..

Yung iba..

Merong episode..

Na parang napaisip ako..

Habang pinapanood ko..

Yung episode na..

Kung saan inintrodyus..

Yung konsepto..

Nung parallel universe..

Ang ibig sabihin daw nyan..

Batay sa palabas..

Na pinapanood ko..

Yan daw yung..

May iba pang yunibers..

Na nag-eeksist..

Maliban sa yunibers..

Na meron tayo..

At sa bawat yunibers daw na yun..

Ay may eksaktong bersyon..

Ang bawat isa sa atin..

At habang pinapanood ko..

Yung palabas..

Napansin ko..

May iba't-ibang kwento..

Ng buhay..

Ang bawat..

Eksaktong bersyon..

Sa bawat yunibers..

Halimbawa..

Artista ka sa yunibers natin..

Pero sa ibang yunibers..

Isa ka lang..

Sa mga fans..

Ko..

(aherms! halimbawa lang naman..

Pagbigyan mo na..)..

O kaya..

Silent type ka dito sa yunibers natin..

Pero sa ibang yunibers..

Ikaw ang dahilan..

Nung pagkalat nung tsismis..

Na bading daw si..

(Hindi na ako magne-name drop..)..

Yung mga ganung halimbawa..

Tas yun..

Habang nakaharap..

Sa laptop..

At pinipilit intindihin..

Yung palabas..

Napaisip ako..

Pano kung totoo yung..

Sinasabi nung palabas..

Pano kung..

Sa ibang yunibers..

Eh..

Sobrang gwapong..

Artista daw ako..

?

Ano magiging reaksyon mo..

Sa kayabangan ko ngayon?

Pero dyowk lang!

Hindi..

Ganito kase..

Sa totoo lang..

Ikaw ang naiisip ko..

Habang nanonood..

At yung labstory na..

Binubuo natin ngayon..

Pano kung sa ibang yunibers..

Eh miski maging magkaibigan..

Eh hindi tayo naging ganun?

Anlungkot noh..

Tas dun sa ibang yunibers daw na yun..

Eh ansungit-sungit mo..

Suplada ka daw..

Tas si Ako..

Hanggang pangarap..

Ka lang daw..

Yung tipong nakatingala pa..

Sa mga bituin..

At sinusubukang..

Pagdugtung-dugtungin..

Ang bawat tala..

Yung tipong konekdadats na laro..

Para lang gawin..

Ang imahe nung mukha mo..

Nangangarap na..

Magkros yung landas natin..

Kunyare..

Tulad nung mga teleserye..

Magkakabanggaan daw tayo..

Tas dun si Ako..

Magkakaron ng tsans..

Na makilala ka..

Tas parang tyora ng Bigbang..

Dun magsisimula ang lahat..

"Sorry" muna..

Tas "hi"..

Tas sabay hingi ng selpon namber..

(Style ng mga lalake)..

Tas teksmeyt muna..

"Kain na u.."..

"Take care u.."..

"Good night.."..

"Sweet dreams.."

"I miss u.. jejeje!"..

Tas paramdam na..

Tas aminan na..

Tas ligaw na..

Tas yung happy ending na..

Magiging kayo ni Ako..

Tas..

Hindi pa pala..

Ending..

Sa part 2..

Magkakaroon kayo..

Ng family..

Tas magkakaanak..

Tas yung tipong...

May skedyul kayo..

Weekly..

Na mamamasyal sa luneta..

Na magmomovie marathon..

Na magpi-picnic..

Na magsisimba..

Na magkakasama..

Buong pamilya..

Yung mag-aaway kayo..

Sa iskedyul..

Nung pagtitimpla nung..

Gatas nung anak nyo..

Yung mapupuyat kayo..

Dahil..

Ayaw matulog..

At ngawa ng ngawa..

Ang baby nyo..

Tas dahan-dahan..

Sinusubaybayan..

At pinapanood nyo..

Yung bawat paglake't..

Pag-unlad nung..

Mga mga anak nyo..

Yung magiging proud kayo..

Kase taon-taon..

May medal yung anak nyo..

"Most helpful"..

Tas yung hanggang sa..

Magbinata't..

Magdalaga..

Magkasyota..

Magka-asawa..

Tas yung hanggang sa..

Magka-apo kayo..

Yung may magmamano na sa inyo..

Yung may tatawag na sa inyo ng..

"Granny"..

(Kase gusto nyo sosyal)..

Tas yung hanggang sa magreretire..

Na kayo sa trabaho..

Kase nirarayuma na kayo..

Yung hanggang..

Sa pumuti na..

Na lahat ng buhok..

Nyo't..

Mapanot..

Yung bawal na ang pork..

Bawal na ang beans..

At paunahan na kayong..

Maubos ang ngipin..

At gilagid na lang..

Ang ginagamit nyo..

Sa pag-nguya..

Ng magkasama..

Lahat ng mga yun..

Nasa isip pa lang..

Ni Ako..

Nilalaro't..

Nialalagyan pa ng iba't-ibang detalye..

Detalyeng..

Punum-puno ng pagmamahal..

At kilig..

Lahat ng mga yun..

Pangarap pa lang..

Ni Ako..

.

Kaya naisip ko't..

Napagtanto..

Ako na ang pinaka-mapalad..

Na bersyon ng sarili ko..

Kase..

Silang lahat na bersyon ko..

Sa ibang yunibers..

Malamang..

Hindi ka kilala..

O mas worst pa..

(mas na, worst pa)..

Pinapangarap ka lang nila..

At inaasam-asam..

At napag-isip-isip ko din..

Oo, mabagal akong maka-gets..

Pero eto..

Na-gets ko..

Na sa lahat ng bersyon..

Ako lang ang nabigyan..

Ng perpektong tsans..

Para makilala ka't..

Makasama ka't..

Mahalin ka't..

Mahalin mo din ako..

Ansarap sa feeling na ako..

Yung bersyon ko..

Yung gumagawa ng ewan na..

Artikol na 'to..

O sige, reaction paper na lang..

Reaction paper ng labstory natin..

Eh nararanasan na..

Yung pangarap lang..

Ng ibang bersyon ko..

At eto..

Pangako..

Marami man ang bersyon ko..

Malamang may bersyon ko din..

Na sinasaktan ka lang..

Pero ang bersyon..

Na meron ka ngayon..

Sa yunibers natin..

Oo, ang bersyon na meron ka..

Eh medyo sablay minsan..

Pero..

Ako ang bersyon..

Na gagawin ang lahat..

Para tuparin..

Ang mga pangarap..

Na nilalaro lang..

Sa isip..

At kinukulayan..

Ng mga nakakakilig na detalye..

Ng bersyon ko sa ibang yunibers..

Na pinangalanang kong..

Si Ako..

Oo..

Binubuo pa lang natin..

Ang labstory natin..

Pangako..

Itutuloy ko 'to..

Hanggang sa rayumahin na tayo't..

Andami ng masasakit sa iba't-ibang bahagi ng katawan..

Pangako..

Sa eksaktong yunibers na 'to..

Na tinutungtungan mo..

Makikita mo..

Ang eksaktong bersyon ko..

Sa bawat paggising mo..

Sa umaga'ng..

Proud na proud..

Na nakanganga't..

Tulog pa't..

Nakabuyangyang ang..

Magkabilang..

Gilagid.

Pangako..

Eto ang magiging..

Eksaktong yunibers..

Na may perpektong bersyon..

Ng labstory natin..

P.S..

Bulol ang taytel..

Pansin mo?

;)

Koyns

Kwentahin natin..

Ang populasyon..

Ng Pilipinas..

?

.

Sabihin na nating..

Isang milyon..

Tas..

Sabihin na nating..

Ang..

Pitong-daa't..

Limampung..

Libo..

Sa bilang na yun..

Ay mahihirap..

Tas..

Ang mahihirap na yun..

Ay..

Mga walang bahay..

"Worst case scenario"..

Ika nga..

Tas ganito..

Magkano ba ang bahay?

O sige..

Kunyare..

Limampung libo..

..

Sa unang sulyap..

Sa problema..

Para sa karamihan..

"Hopeless"..

...

Pero..

Teka..

May wirdo..

Akong naisip..

....

Ganito..

Ilan ulit..

Ang populasyon..

Natin?

Isang milyong..

Hmmn..

Sa bawat araw..

Ganito..

O sige..

Kunyare na muna..

Kunyare..

Sa bawat araw..

Lahat tayong..

Kabilang..

Sa isang milyon..

Na yun..

Eh magbibigay ng..

Piso..?

So..

Isang milyon tayo di ba?

Kung lahat tayo..

Magbibigay ng piso..

Kelangan pa ba nating..

Gamitan ng..

Kalkyuleytor..

Kung magkano..

Ang maiipon natin..

Sa bawat araw?

Isang milyong tao..

Isang milyong piso..

Sa isang araw..

...

Balik tayo..

Sa presyo ng bahay..

Limampung libo..

1M..

Debay-debayd..

50T..

Anong sagot?

Dalawampu..

Dalawampung tao..

Ang magkakaroon..

Ng bahay..

Sa isang araw..

Lang..

Eh pano kung..

Gawin natin 'to..

Sa isang buwan?

So..

20 tayms 30..

Ilan ang sagot?

Anim na daang..

Tao..

Ang magkakabahay..

Ilan ulit..

Ang walang bahay?

Pitong-daa't..

Limampung libo..

Debay-debayd ulit..

750T..

Debay-debayd..

600..

Ano ang lumabas..

Sa kalkyuleytor?

Labindalawang Libo't..

Limandaan..

Idebayd ulit natin..

Sa twelb..

Para makuha natin kung..

Ilang taon..

Ang gugugulin..

Para lahat ng mahihirap..

Ay magkabahay..

Pumapatak sa..

Isang libo't..

Apatnapu't..

Isang taon..

Antagal!!

Pero teka..

Teka..

Piso pa lang yun..

Pano kung dalawampiso?

o kaya, tatlumpiso?

O kaya, sampumpiso?

Aabutin lang tayo..

Ng..

Isang daang taon..

Para magkabahay..

Ang lahat..

Sampumpiso??

Teka lang..

Parang anglaki na..

Noh?

Teka lang muna..

Mas mahal pa po dyan..

Ang ekstra rays..

Na hindi natin nauubos..

Ang kalahating..

Kahang yosi..

Ang load para..

Makapag-anliteks..

To all network..

Ang baywan-tekwan..

Na pantalon..

Sa ukay-ukay..

At..

Ang DVD sa Baclaran..

....

Syempre..

Hindi pedeng..

Walang magrere-ak..

Sasabihin ng iba..

Sa atin..

"Wooh!! Kasalanan..

Nila yan..

Kung bakit sila..

Naghihirap..

At walang maayos..

Na tirahan..

Kasalanan ng mga..

Magulang nila..

Kasalanan ng mga..

Kamag-anak nila..

Kasalanan nila..

Kase tatamad-tamad..

Sila..

Pag tinulungan..

Pa natin..

Mamimihasa't..

Aasa't-aasa..

Na lang sila sa..

Sa sampumpisong..

Ibibigay natin..

Araw-araw..

Dapat..

Magsikap sila..

Na makaahon..

Sa kahairapan.."..

......

Pero..

Teka lang..

Kapatid..

Ganito kase..

Bakit may mga bagay..

Na hindi mo ginagawa't..

Hindi magawa?

Kase mahirap..

Kase hindi mo PA kayang..

gawin..

Kase hindi mo PA..

Alam kung saan..

Magsisimula..

Kase minsan pa nga..

Eh..

Nawawalan ka ng..

Pag-asa..

Na magagawa mo..

Ang isang bagay..

Siguro..

Marahil..

Yun din..

Ang dahilan..

Ng nakararami..

Kung bakit..

Lugmok pa din..

Sila sa kahirapan..

Kase anghirap..

Magsimula..

Kase hindi nila..

Alam kung..

Saan magsisimula..

Para makabangon..

Kase akala..

Nila..

"Hopeless" na..

Wala ng pag-asa..

Para sa kanila..

........

Kaya..

Ayon..

Siguro..

Bilang panimula..

Eh tulungan natin..

Silang makabangon..

Muna..

Yun bang..

Alalayan muna natin..

Silang tumayo..

Sa pagkakadapa..

At mula dun..

Tulungan..

Natin silang..

Tumayo..

Sa sarili nilang..

Mga paa..

Na kung saan..

Hindi na sila..

Habambuhay..

Na aasa pa..

Sa iba..

At..

Kunyare..

Simulan natin yun..

Sa pagkakaroon nila..

Ng..

Bahay..

.........

Wirdong..

Mungkahe lang..

......

Andami na..

Nating..

Inisip..

Na kumplikadong..

Paraan..

Para lang..

Masolusyunan..

Ang kahirapan..

Pero..

Mukang..

Walang naging..

Epektib..

Kase nga..

Kumplikado..

Hindi kayang..

Sundan ng ilan..

May agam-agam..

Ang nakararami..

Pero..

Kababayan..

Parang..

May simple..

Atang paraan..

At hindi kelangan..

Ng matalinong..

Utak..

Para maintindihan..

At yan..

Ay nasa kapangyarihan..

Ng mga..

Kumakalansing..

Sa mga bulsa natin..

Na tinatawag nating..

Koyns..

Bakit hindi natin..

Subukan..?

Golgotha

Nung panahong..

Hinahagupit..

Ng latigo..

Kino-koronahan..

Ng tinik..

At..

Pinapako..

Sa krus..

Si Kristo't..

Namatay..

At..

Nabuhay..
Para ialay..
Ang Kanyang buhay..

Para tubusin..

Ang..

Sangkatauhan..

Hindi lahat..

Ng tao..

Ay nandun..

Hindi lahat..

Ay nakikiluksa..
Nakikiramay..

Hindi lahat..

Present..

Hindi lahat..

Aware..

Na sila..

Ay nililigtas..

Na pala..

Ng Anak..

Ng Dyos..

Sa sumpa..

Ng kasalanan..

Kase..

Ewan ko lang..

Ang iba kase..
Andun..
Nag-rerelax..
Nag-eenjoy..
At..

Nasa..

Boracay.

Dyerni

Sa kalsada..

Ng buhay..

May iba't-ibang..

Klaseng..

Nilalang..

Kang..

Makakasalamuha..

.

May mga..

Tipong..

"Keep Distance"..

Yung..

Kumbaga..

Parang..

"Ops!..

Off-limits!..

Hanggang dyan ka lang..

Wag mong subuking..

Mapalapit saken..

Ayokong..

Pagdating ng araw..

Eh masage't..

Magasgasan mo..

Ang buhay ko"..

..

May mga tipo naman..

Na..

"For Hire"..

Sila yung mga..

Ikot..

Ng..

Ikot..

Sa kalsada..

Para lang..

Masakyan..

Sila naman yung..

Tumatakbo't..

Nabubuhay..

At parang nagsusumigaw..

Ng..

"Pwede ka..

Ka bang..

Sumakay..

Ng panghabambuhay..

Sa pasada ng..

Buhay ko..?

Andami na..

Kaseng nakisakay..

Saken..

Pero hindi nagtatagal..

Pumapara't..

Bumababa din.."

...

May mga tipong..

Ano naman..

Ah..

"Please keep your ticket for inspection"..

Sila yung..

Para sa kanila..

Bawal maki-ride..

Sa buhay nila..

Kung wala kang..

"Ticket"..

Sila yung..

Dapat..

Itatabi't..

Ipapasikat mo..

Sa kanila..

Ang "ticket" mo..

Sa oras na..

Nag-inspect na sila't..

Kenailangan na..

Ang "ticket" na..

Meron ka..

Parang..

Kung wala kang "ticket"..

Na ipapakita sa kanila..

Kahit anong..

Dahilan pa..

Ang meron ka..

Wala silang pakialam..

Basta't..

Oramismo..

Papara sila't..

Bumaba ka..

Kase wala kang..

"Ticket"..

....

Meron ding..

Yung tipong..

"Badge not honored"..

Sila naman..

Yung walang pake..

Kung sino..

Ka man..

O kung anong..

Meron ka..

Basta't kung hihitch..

Ka daw..

Sa byahe ng..

Buhay nila..

Wag mong..

Gamitin ang..

"Badge" mo..

Basta wag..

Ka lang daw mayabang..

At magiging..

"Smooth"..

Ang takbo..

Ng buhay..

Nyong dalawang..

Magkasama..

.....

Meron naman..

Yung mga tipong..

"How's my driving?"..

Sila yung..

Mga nilalang..

Na hindi lang..

Basta harurot..

Ng harurot..

Sa pagpapatakbo..

Ng buhay nila..

Sila yung..

Kumukuha ng..

Opinyon..

Galing sa iba..

Na syang gagamitin..

Naman nila..

Bilang gabay..

Kung kelangan..

Ba nilang magdahan-dahan..

Sa pagpapatakbo..

O kelangan na..

Nilang pabilisin..

Para marating..

Nila ang..

Destinasyong..

Tinatahak nila..

......

At eto..

Etong huli..

Eto yung tipong..

Superhero..

Eto yung..

Hindi lang..

Ang sariling..

Takbo ng buhay..

Ang iniisip nila..

Sila yung..

Dapat na..

Talagang..

Ginagaya..

Ng lahat ng..

Klase..

Ng Nilalang..

Sa kalsada..

Sila yung..

Tipong..

Pag sumakay ka..

Sa buhay nila..

Eh..

Titiyakin nilang..

Ligtas tayo..

Sila yung..

Mga tipong..

"To our valued customers..

Iingatan po namin kayo"..